تبلیغات
سنگده 3 - اقدامان اولیه امام زمان (عج)هنگام ظهور چیست؟

سنگده 3

در سرزمین مادری احساس شادی میکنم از روزگار کودکی از خونه یادی میکنم یادم میاره خونه رو از زندگی نشونه رو توسینه ی پر از تپش دلگر

اقدامان اولیه امام زمان (عج)هنگام ظهور چیست؟



http://javadabc.persiangig.com/image/emam%20zaman/001.jpg

دوران پس از ظهور حضرت مهدى (عج) بدون شك ، والاترین و شكوفاترین و ارجمندترین ، فصل تاریخ انسانیّت است. آن دوران ، دورانى است كه وعده هاى خداوند درباره ى خلافت مؤمنان و امامت مستضعفان و وراثت صالحان ، عملى مى گردد. در احادیث مختلف ، گوشه هایى از عظمت آن دوران به تصویر كشیده شده است. ما به برخى از كارهایى را كه امام زمان (عج) براى ایجاد جامعه اى متكامل و ایده ال ، انجام مى دهند ، اشاره مى كنیم:

1) احیاى قرآن و معارف قرآنى:

امیرالمؤمنین (ع) با اشاره به قیام حضرت مهدى (عج) مى فرماید: «گویا شیعیان ما اهل بیت (ع) را مى بینم كه در مسجد كوفه گرد آمده اند و خیمه هایى برافراشته اند و در آن ها قرآن را آن چنان كه نازل شده است ، به مردم یاد مى دهند.»

بنابراین ، محور حركت نهضت جهانى امام مهدى ، قرآن است و آن حضرت با تعلیم قرآن ، آن را سرمشق زندگى انسان ها قرار خواهند داد.

2) مقابله امام با دشمنان: 

در ابتدای ظهور تمام همّت امام مهدی (عج) صرف اصلاح و هدایت انسان ها خواهد شد و جنگ و قتل منحصر در مواردی خواهد بود كه امیدی به اصلاح نمی رود. امام صادق(ع) در این باره فرموده اند:  «(امام مهدی(عج)  و سپاهیانش) بر پیروان هیچ دینی وارد نمی شوند مگر اینكه آنها را به خداوند ، اسلام و اقرار به نبوت حضرت محمد(ص) دعوت می كنند.» (1)

براساس روایات رویارویی امام مهدی(عج) با منكران و معاندان تنها پس از عرضه اسلام ، دعوت به حقیقت و تمام شدن حجت از یك سو  و اصرار ورزیدن آنها بر لجاجت و عنادشان از سوی دیگر خواهد بود.

3) مقابله با عالمان دین نما:

نقش علما در هدایت جامعه بشری درطول تاریخ ، چهره ظلم و ستم را سیاه و دین و دینداری را درخشان نموده‌اند ، در هر روزگاری كه پردههای سیاهی و جهل ، سایه خود را بر جوامع بشری گسترانده است ، دانشمندان و علما دینی بوده‌اند كه با مسؤلیت خود اندیشه‌های فساد و تباهی را از دامن مردم بخوبی پاك كرده‌اند.

امام هادی(ع) می‌فرماید: «اگر در دوران غیبت قائم آل محمد (عج) دانشمندان نبودند كه مردم را به سوی او هدایت كنند و با حجت‌های الهی از دینش دفاع نمایند ، كسی در دین خدا پابرجا نمی‌ماند. (2)

روایات متعددی در این باره وجود دارد كه در هنگام ظهور حضرت ، عدّه‌ای با آیات قرآن بر علیه آن حضرت استدلال می‌كنند و حقانیت او را قبول ندارند و حتی عدّه‌ای علنی از مسجد از مجلس خطابه حضرت بلند شده و بر حضرت اعتراض می‌كنند. بعید نیست كه مصداق بسیاری از اینگونه روایات ، علما اهل سنت و ناصبی ها و وهّابی‌ها باشند ؛ زیرا علمای شیعه ، اندیشه‌شان بر گرفته از اندیشه اهل بیت(ع) و از شاگردان آن مكتب‌اند.

روایاتی هم مشاهده شده مثل این روایت كه: «حضرت مهدی(عج) بعد از ظهور رهسپار كوفه می‌گردد و در آنجا عدّهای ، با سلاح در برابر حضرت می‌ایستند و می‌گویند: ای فرزند فاطمه از همان راهی كه آمدی برگرد ، ما به تو نیازی نداریم. در حالی كه همه ، قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند كه پیشانی آنها از عبادت پینه بسته‌اند.» (3)

 بنابراین ، واژه علما ، تنها بر علمای شیعه صدق نمی‌كند. چه بسا عالمان وهّابی و سنّی باشند. چنانكه در عصر حاضر دیده می‌شود كه علمای وهّابی و سنّی ، با استدلال به آیات قرآن و تفسیر نادرست آن حقانیت این مذهب را منكر می‌شوند.

 

پاینوشت:

1. معجم احادیث الامام المهدی / ج 4 / ص 61

2. محجه البیضا / ج 1 / ص 32

3. دلائل الامه طبری / ص 241

 

منبع: سایت تبیان با تلخیص

[ جمعه 26 اردیبهشت 1393 ] [ 05:12 ب.ظ ] [ سید سنگدهی ]

[ نظرات() ]